Μέρος 1ο

Μέρος 2ο

Μέρος 3ο

Ο Θοδωρής Βλαχάκης Θυμάται και γράφει την ιστορία μιας ολόκληρης διαδρομής στα Ελληνικά Μουσικά Δρώμενα.

Οι Magic De Spell βρίσκονται στη σκηνή 23 ολόκληρα χρόνια. Προσπαθήσαμε πάντα να βρισκόμαστε μπροστά στις μουσικές και κοινωνικές τάσεις της εποχής . Αυτό ήταν και είναι η κυρίαρχη ιδεολογία και νοοτροπία μας από την αρχή. Νομίζω τα καταφέραμε.

Παραμένουμε μια σύγχρονη ομάδα παρέμβασης που έχει ιστορία.

Αυτή την ιστορία θα προσπαθήσω να καταγράψω, με πολλά λόγια σε συνέχειες, σιγά - σιγά. Μια διαδρομή μέσα στις δεκαετίες του 80 και του 90 που αφορά ολόκληρη την μουσική σκηνή στην Ελλάδα και όχι μόνο. Ξεκινώ! Εσείς γράψτε μου - βοηθήστε με - ρωτήστε με. Επικοινωνήστε! 

Ήταν Άνοιξη του 1979, όταν, στην καφετέρια των Τ.Ε.Ι. Αθήνας, γνώρισα τον Κώστα Παθουλάκη, κιθαρίστα των "ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΝΕΣΙΣ"και μετά ψυχή των "VILLA 21", που έφυγε νωρίς πριν 15 περίπου χρόνια. Τότε σπουδάζαμε και οι δύο στα Τ.Ε.Ι. Γράφαμε και οι δύο σε μία αυτόνομη φοιτητική εφημερίδα τη "ΣΤΕΡΝΑ".  Είχα γράψει ένα άρθρο για τα Ελληνικά συγκροτήματα και σταματούσα στα μέσα του '70's. Ο Κώστας με κάλεσε σε μία συναυλία των "ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΝΕΣΙΣ"για να δω αυτά που δεν έγραψα! Την νέα σκηνή. Πήγα και "έπαθα". Για πρώτη φορά κατάλαβα πως οι νέες τάσεις του βρετανικού Rock, δηλαδή ΠΑΝΚ, ΜΕΤΑΠΑΝΚ, ΝΕΟ-ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ, NEW WAVE,  μπορούσαν να υπάρξουν και να λειτουργήσουν και εδώ. Κρίμα που οι "ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΝΕΣΙΣ"  δεν άφησαν κάποιο δίσκο πίσω τους. Ήταν οι καλύτεροι. Τα είπα όλα στο φίλο μου και συμφοιτητή Αλέξη Κυριακάκη, με τον οποίο, κλεινόμαστε τότε με τις ώρες και ακούγαμε STRANGLERS, CLASH, MAGAZINE, NINA HAGEN, STIFF LITTLE FINGERS, PSYCHEDELIC FURS και άλλα παρανοϊκά για την εποχή πράγματα. Πάντα λέγαμε πως θέλαμε να φτιάξουμε ένα γκρουπ. Να παίζουμε σε κάνα πάρτι έστω. Δεν είχαμε μεγάλες φιλοδοξίες.

Εγώ, είχα κάνει ένα χρόνο τύμπανα στο ΩΔΕΙΟ. Τους είχα κλέψει μάλιστα και το βιβλίο, για να συνεχίσω μόνος μου. Ο Αλέξης τίποτα. Είχε όμως ταλέντο και πείσμα. Ήθελε να τραγουδήσει. Βάλαμε την αγγελία λοιπόν στο περιοδικό "ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΞΠΡΕΣ" για "δημιουργία ερασιτεχνικού γκρουπ".

Το "ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΞΠΡΕΣ", ήταν ένα βδομαδιάτικο περιοδικό Rock της εποχής με πολλές σελίδες αφιερωμένες στην Ελληνική Rock.  Αξιόλογη προσπάθεια που αγκαλιάστηκε αμέσως, κάνοντας στην άκρη τα παλιά κατεστημένα και αρκετά σνομπ για τη φάση, μουσικά περιοδικά, όπως "ΗΧΟΣ", "ΠΟΠ & ΡΟK", "ΜΟΥΣΙΚΗ".

Στη συνέχεια, διαμορφώσαμε ένα παλιό στάβλο κουνελιών στο Μπραχάμι σε Studio προβών. Εμείς καθαρίσαμε, μεταφέραμε, αγοράσαμε και στήσαμε τα φτηνά μας μηχανήματα. Βλέπετε, ούτε λόγος τότε για «προβάδικα», δεν υπήρχαν.

Το κτίσμα ήταν περίεργο, ένα υπόγειο με υγρασία, χωρίς καν ισόγειο. Από πάνω ήταν χωράφι. Σ' αυτό το χώρο φιλοξενήσαμε για πρόβες μερικά ιστορικά συγκροτήματα, όπως οι "BREAKDOWN" οι "ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΝΕΣΙΣ" οι "ΠΝΕΥΜΟΝΟΚΟΝΙΑΣΙΣ". Μάλιστα κάποτε, οι γείτονες, μας το διέρρηξαν!

Έβλεπαν να μαζευόμαστε εκεί και ήταν σίγουροι ότι γίνονται όργια! Έτσι, έκαναν την παράνομη αυτοψία τους! Δύσκολα χρόνια.

Πάμε πίσω στην αγγελία μας: Απάντησαν πολλοί. Γύρω στα 100 άτομα! Δεν ξέραμε ποιόν να πρωτοδοκιμάσουμε. Τελικά, καταλήξαμε στον Γιώργο Σκαρλάτο (μπάσο) και στον Μάκη Κόκκο (κιθάρα). Ο Γιώργος ήταν φοιτητής του Πολυτεχνείου και μουσικός της φιλαρμονικής ορχήστρας του Αιγάλεω. 'Έπαιζε τούμπα (πνευστό μπάσο). Δεν είχε, όμως, μέχρι τότε, ακουμπήσει ηλεκτρικό μπάσο. Και ο Αλέξης δεν είχε ξανατραγουδήσει!

Θυμάμαι, μου είχε πει ο Σκαρλάτος "Το μυαλό εδώ, πρέπει να είναι ο Κυριακάκης. Σ' όλη την πρόβα κάθεται αμίλητος και μας διερευνά !". Του απάντησα "Όχι, απλά δεν ξέρει τι να κάνει, γιατί δεν έχει ξανατραγουδήσει!"

?Όπως  καταλάβατε, το κριτήριο μας, δεν ήταν οργανοπαιχτικό. Αποφύγαμε να πάρουμε μέλη στο συγκρότημα που θα έπαιζαν καλά, αλλά θα το έστελναν στο κατεστημένο ρεύμα της εποχής, δηλαδή στις διασκευές 70's, π.χ. Rolling Stones. Αυτό έκαναν όλοι. Εμείς, θέλαμε και έπρεπε να κάνουμε κάτι άλλο!

Συμφωνήσαμε στο όνομα που πρότεινα, Magic de Spell. Συμφωνήσαμε σε πρώτη φάση να προβάρουμε μόνο δικά μας κομμάτια. Δεν χρειάστηκε καν να συμφωνήσουμε στο να φοράμε όλοι μας μαύρα ρούχα!

Μια μέρα, είπα στους φίλους μας στα ΤΕΙ: "θα γράψουμε ιστορία στην Ελληνική Rock!" "Έφαγα"  σύννεφο! Αυτό μας πείσμωσε πιο πολύ. Οι πρόβες ήταν "καταιγίδα". Κακός ήχος, εμείς τα "σπάγαμε". O Αλέξης έδειχνε να έχει τη στόφα δυναμικού και σκοτεινού περφόρμερ. Ο Γιώργος, είχε καταργήσει τις πένες και έπαιζε με μεταλλικό νόμισμα για πιο ακατέργαστο ήχο. Εγώ έπαιζα με τις πιο χοντρές μπακέτες  που έβρισκα στην αγορά. Είχαμε έξι δικά μας κομμάτια, αγγλόφωνα τότε, και κλείσαμε το πρώτο μας live. Σεπτέμβριος του 1980, περιοχή Πλάκα, χώρος Rock Club Tiffany's. Μαζί με τους DALTON'S FAMILY,  ένα δεξιοτεχνικό γκρουπ διασκευών. Περιμέναμε τη σειρά μας φοβισμένοι, αλλά αποφασισμένοι.

Στην είσοδο είχαμε γράψει "MAGIC DE SPELL -- PUNK LIVE!"

Ξαφνικά, είδαμε να μπαίνουν μέσα διάφοροι περίεργοι τύποι. Κάτι σαν εμάς!

Έτσι, γνωρίσαμε τον Φράνκ, μετέπειτα "PANX ROMANA" τον Στέφανο, μετέπειτα "VIRIDIAN GREEN", τον ΖΑΝΝΗ, άλλα παιδιά μετέπειτα μέλη των "STRESS" και "ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ".

Ήταν μια τρομερή βραδιά. Εμείς από πάνω, αυτοί από κάτω, δημιουργήσαμε κάτι εντελώς διαφορετικό από τα καθιερωμένα.

Όσοι δεν το περίμεναν έβλεπαν αποσβολωμένοι τον Αλέξη να "ξετυλίγεται". Κάποιοι κορόϊδευαν. Οι πιο έξυπνοι κατάλαβαν πως κάτι άλλο ξεκινάει στην εγχώρια σκηνή. Αυτό που αργότερα ολοκληρώθηκε με την προσθήκη και άλλων συγκροτημάτων, όπως SHARP TIES, METRO DECAY, REPORTER'S, VILLA 21, ΥELL O ΥELL , T.V.C κλπ.

Πρώτο βυνίλλιο, "Remember", Δισκοπωλείο Happening.

Περιμένετε,  μην βιάζεστε λίγο-λίγο είπαμε. Θα το γράψω σε λίγες μέρες!

Μέρος 2ο

Τον Φεβρουάριο του 1981 πραγματοποιήθηκε η επιθυμία μας , να παίξουμε με τους

«ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΝΕΣΙΣ». Ήταν μια Κυριακή πρωί στον κινηματογράφο «ΚΝΩΣΟΣ» στην πλατεία Αμερικής .

Ο Κώστας Ποθουλάκης είχε ήδη αποχωρήσει από τους «ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΝΕΣΙΣ» , δίνοντας την θέση του στον Τομ Μπουζάνη .

Ο ίδιος είχε δημιουργήσει ένα νέο συγκρότημα , τους «HOMICIDE» και συμμετείχε στην συναυλία . Έτσι τα συγκροτήματα εμφανίστηκαν με την σειρά : «MAGIC DE SPELL» , «HOMICIDE» , «ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΝΕΣΙΣ» .Σημαντικότατη συναυλία για το για όλο το νέο ροκ της εποχής . Αργότερα κάτι τέτοιες εμφανίσεις επαναλήφθηκαν στο «CLUB BANG» της Λεωφόρου Βουλιαγμένης .

Πάμε παρακάτω . Πάμε στο «REMEMBER ?79».

Το «REMEMBER» στην οδό Αδριανού στην Πλάκα υπάρχει ακόμη. Είναι ένα μαγαζί με περίεργα ρούχα και αντικείμενα του Γιώργου Βανάκου .

Εκείνη την εποχή είχε την αποκλειστικότητα για το ντύσιμο των διαφόρων PUNKS ? NEW WAVERS κ.λ.π. τύπων και ήταν ένα από τα βασικά στέκια συνάντησης .

Πουλούσε και δίσκους Ελληνικών συγκροτημάτων που ταίριαζαν με το όλο ύφος της φάσης .Εκεί συχνάζαμε πολλά πρωινά και απογεύματα .

Ο Γιώργος Βανάκος ήταν και μουσικός. Είχε κυκλοφορήσει με το συγκρότημα του , τους «PROFILES», το 1981, ένα single με τίτλο ?If you want to go to Amsterdam? .

Aς έρθουμε στους M.D.S.. Είχαμε έτοιμα κάποια δικά μας τραγούδια στο τέλος του 1980.

Πιστεύαμε πως μπορούσαμε να ηχογραφήσουμε ένα καλό E.P. single βινυλίου .

Αρχίσαμε ως ερευνούμε την άγνωστη τότε για εμάς φάση που λεγόταν δισκογραφικές εταιρίες , παραγωγοί κ.λ.π. Αρχίσαμε να ρωτάμε φίλους μουσικούς και διάφορους άλλους .

Έτσι φτάσαμε στις δισκογραφικές. Μικρές , μεγάλες , ανεξάρτητες , εξαρτημένες .

Παντού μας σνόμπαραν και μας έδιωχναν. Κανείς δεν μας είχε εμπιστοσύνη. Δεν είχαμε τις κατάλληλες γνωριμίες. Δεν είχαμε τα μέσα να φτιάξουμε ένα καλό ντέμο .

Άλλωστε το Punk στην Ελλάδα το αντιμετώπιζαν χειρότερα από οτιδήποτε .

Έπρεπε να πάρουμε την απόφαση μας . Θα ηχογραφούσαμε μόνοι μας . Πούλησα τα τύμπανα μου μάρκας «TAMA ? IMPERIAL STARR». Φοβερό μοντέλο.

Τα χρήματα που πήρα ήταν αρκετά για το single . Studio ?mastersound? ηχολήπτης ο Βασίλης Γεωργόπουλος. Από τότε το ?master sound? ηχογράφησε σχεδόν ολόκληρη την παραγωγή των ροκ ? συγκροτημάτων της εποχής . Ηχογραφήσαμε τρία τραγούδια. Δεν χρειάστηκε να ψάξουμε πολύ. Κάποιος μας μίλησε για το δισκοπωλείο ?happening? στην Χαριλάου Τρικούπη. Έκανε κάτι ανεξάρτητες ροκ ? παραγωγές. Είχε ήδη ως ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία κυκλοφορήσει δυο single. Ένα των «VAVOURA BAND» και ένα των «ΛΗΤΗΣ & ΙΖΟΛΔΗ». Το τρίτο ήταν το δικό μας . Μας δέχτηκαν αμέσως .

Γνωρίσαμε τον υπεύθυνο της φάσης, Δημήτρη Κερασιώτη, τον αδερφό του Κώστα, τον Ιωσήφ Αβράμογλου  και αργότερα τον φίλο και συνεργάτη  τους Νίκο Σαχπασίδη .

Όλοι αυτοί έπαιξαν σοβαρότατο ρόλο στην εξέλιξη του ροκ στην Ελλάδα, είτε σαν παραγωγοί δίσκων, είτε σαν διοργανωτές συναυλιών, είτε σαν παραγωγοί ραδιοφώνου κ.λ.π.

Το εξώφυλλο του single το έφτιαξε ο τραγουδιστής μας Αλέξης Κυριακάκης χρησιμοποιώντας έναν πίνακα ζωγραφικής του κιθαρίστα μας Γιώργου Αλαχούζου .

Ήταν μια μαριονέτα που μιλούσε σε ένα πλήθος από τούβλα ενώ από πίσω έχασκε ο γκρεμός.

Στο οπισθόφυλλο ήταν οι φωτογραφίες και οι πληροφορίες ενώ μέσα υπήρχε ένθετο με τους στίχους μας στα Αγγλικά  και Ελληνικά .

Προσεγμένη έκδοση για την εποχή .

Γενικός τίτλος του E.P. ?NIGHTMARE? κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1981.

Την χειρότερη θεωρητικά εποχή για πωλήσεις .

Κι όμως όσοι θυμούνται, θα ξέρουν πως το HAPPENING δεν προλάβαινε να ανατυπώνει δισκάκια. Οι πωλήσεις για νέο Ελληνικό συγκρότημα ήταν εντυπωσιακές.

Τα παιδιά που άκουγαν PUNK, μάλλον είχαν βρει κάτι Ελληνικό που τους ταίριαζε.

Πήραμε πίσω τα χρήματα που είχαμε ξοδέψει για την ηχογράφηση .

Πήραμε και μερικά ακόμα για τα ποτά μας και άνοιξε ο δρόμος για περισσότερες συναυλίες , τουλάχιστον στην Αθήνα . 

Όλα είχαν ξεκινήσει . Ήταν πολύ σημαντικό για μάς όταν ακούσαμε τα τραγούδια μας στην μουσική ανασκόπηση της χρονιάς του Γιάννη Πετρίδη καθώς και τα κολακευτικά του σχόλια .

Ήταν πολύ σημαντικό που ο Δασκαλόπουλος στο «ΗΧΟΣ & HI-FI» της εποχής έγραψε πως το Ε.Ρ. μας ήταν μια αλλαγή στα Ελληνικά μουσικά πράγματα  

Την επόμενη χρονιά 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο L.P. της εταιρίας HAPPENING .

Ήταν μια συλλογή με τα συγκροτήματα που είχαν μέχρι τότε δισκογραφήσει σε αυτήν .

Η συμμετοχή μας ήταν δυο τραγούδια που άνοιγαν την δεύτερη πλευρά του βυνιλίου .

Το «End of Nirvana» και το «City is Burning»

Ο Γιώργος Λαδικός , δημοσιογράφος τότε στο περιοδικό PHENOMENON, είχε κάνει αρνητικά σχόλια για το δικό μας ένθετο σε αυτή την συλλογή , που ήταν η Ακρόπολη στις φλόγες και είχε γράψει για κάτι παιδάκια που το παίζουν οργισμένα αλλά το βράδυ επιστρέφουν στην μαμά τους. Του γράψαμε και του ζητήσαμε να τον συναντήσουμε.

Του εξηγήσαμε ότι υπήρχε προκατάληψη και πως εάν ήμασταν Αγγλικό συγκρότημα κανένας Έλληνας δημοσιογράφος δεν θα σκεφτόταν να γράψει κάτι τέτοιο. Από τότε μέχρι σήμερα γίναμε οι καλύτεροι φίλοι.

Αυτά τα σχόλια βέβαια ήταν μια εξαίρεση, γιατί εκείνα τα χρόνια είμαστε το αγαπημένο συγκρότημα των δισκοκριτικών. Συγκεντρώναμε τις καλύτερες κριτικές.

Βέβαια οι δισκοκριτικοί ? μουσικοκριτικοί και δημοσιογράφοι είναι μια ιδιαίτερη πολύ μπερδεμένη, πονεμένη και συχνά βρώμικη ιστορία, με την οποία θα ασχοληθούμε άλλη στιγμή, για να μπορέσουμε τώρα να προχωρήσουμε λίγο στην ιστορία μας.

Ξαφνικά είχαμε αλλαγές . Ο Κώστας Κυριακάκης έφυγε στο Λονδίνο για σπουδές.

Τον αντικατέστησε για λίγο ο Γιάννης Ντρενογιάννης , που αργότερα έπαιξε στους

?ANTIDROPAU COUNCIL? και στους «ΥΕΑ» .

Μαζί του κάναμε την πρώτη μας έξοδο από την Αθήνα . Παίξαμε στον Βόλο. Μερικές μέρες αργότερα σε μια συναυλία στην φοιτητική εστία Ζωγράφου, μαζί με τους  ?T.V.C.? (που έπαιζε ντράμς ο Δημήτρης Δημητράκας για τον οποίο θα μιλήσουμε με λεπτομέρειες κάποια στιγμή αργότερα) τους ?D.N.A.? , «ΛΗΤΗ & ΙΖΟΛΔΗ» , ?VAVOURA BAND? .

Κάποιοι δεν μας ανέχτηκαν, ειδικά όταν παίξαμε ένα τραγούδι των ?Sex Pistols?.

Οι οπαδοί των 70΄ς ξεκίνησαν τις φασαρίες. Εμείς και οι δικοί μας οπαδοί δικαιολογήσαμε απόλυτα το κακό όνομα που είχε το νέο ροκ. Έτσι το ξύλο ξεκίνησε στις 11 το βράδυ και σταμάτησε στις 4 το πρωί. Τώρα που το σκέφτομαι είναι περίεργο αλλά  το θεωρώ μια πολύ καλή και ενδιαφέρουσα ανάμνηση .

Α! Να μην ξεχάσω , με τον Ντρενογιάννη και τις εμφανίσεις μας μαζί με τους  Τ.V.C. στο club ?MEKKA? στην Πλάκα μια φορά την εβδομάδα για ένα μήνα. Μετά ο Γιάννης έφυγε.

Δεν κολλάγαμε .

Εγώ και ο Γ. Σκαρλάτος είχαμε φτάσει αλλού μουσικά, στα μέσα του 1982. Βλέπαμε το συγκρότημα χωρίς κιθάρα, με πλήκτρα , συνθεσάιζερ , ηλεκτρικό μπάσο και τύμπανα.

Όσοι το άκουγαν μας θεωρούσαν τρελούς. Ήταν ανήκουστο για την εποχή. Εμείς όμως προχωρήσαμε αντικαταστήσαμε τον Γιώργο Αλαχούζο που ήθελε να φύγει, με τον

Θανάση Σκαρλάτο στα πλήκτρα και καμιά φορά στο φλάουτο, πήραμε για την θέση του τραγουδιστή τον Ηλία Ασλάνογλου , έναν καινούργιο φίλο που μόλις είχε πιάσει δουλειά στο δισκάδικο HAPPENING .

Ξεκινά έτσι για τους M.D.S. η σημαντική gothic εποχή τους...........

 

ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ

 

Σήμερα που το συγκρότημα έχει προ πολλού περάσει τις 1000 συναυλίες, πολλά πράγματα δεν μπορώ να τα θυμηθώ καλά. Όμως, τη συναυλία στο SPORTING το 1981 τη θυμάμαι σαν να ήταν χθες. Από την αρχή μέχρι το τέλος! Από τα προεόρτια μέχρι τον απόηχό της για μας. Ο Χρήστος ο Δασκαλόπουλος, μας γνώρισε ένα τύπο. Μουστάκας λεγότανε, αν θυμάμαι καλά. Αυτός λοιπόν νταραβεριζότανε με μία καινούρια ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία, την '' Independent Sound ". 'Έκανε εισαγωγές δίσκων ανεξάρτητης σκηνής και φιλοδοξούσε να γίνει η Ελληνική « Rough Τrade». Μας ζήτησαν λοιπόν να ηχογραφήσουμε γι' αυτή την εταιρία ένα βινύλιο σίνγκλ. Μπήκαμε στο studio Master Sound με τεχνικό ήχου τον Βασίλη Γεωργόπουλο που έμελλε αργότερα να είναι ο ηχολήπτης και ουσιαστικά παραγωγός του πρώτου μας L . P . H χογραφήσαμε το '' CRIME ''και το '' BRAINWASH ''.

Η εταιρία όμως δεν μπόρεσε να προχωρήσει στις ελληνικές παραγωγές και - πιστεύω - σαν αποζημίωση μας έβαλαν να παίζουμε σ' αυτό το τρίμερο φεστιβάλ του SPORTING .

Πρώτη μέρα BIRTHDAY PARTY με τους έλληνες METRO DECAY . Τραγουδιστής των BIRTHDAY ο Nick Cave ! Οι METRO DECAY έκαναν μία φανταστική εμφάνιση, αλλά, το κοινό, δεν έδειχνε να καταλαβαίνει πολλά. Ήταν πρώτη μέρα και περίμεναν τους BIRTHDAY . Φανταστική μέρα στο σύνολό της. Όμως ο ήχος ήταν κακός. Τη δεύτερη μέρα, ήρθε η σειρά μας. Ανοίξαμε για τους '' THE FALL ''. Από την αρχή, διαπιστώσαμε πως ο κόσμος ήταν με το μέρος μας. Παίξαμε μόνο τραγούδια από τον δίσκο που θέλαμε να ηχογραφήσουμε και κανένα παλιότερο. Οι FALL ήταν εκπληκτικοί! Ο ήχος όμως και πάλι κακός. Εγώ το τριήμερο έφευγα από το '' SPORTING '' μόνο τη νύχτα για ύπνο. Την επόμενη και τελευταία μέρα, ήμουν στο χώρο από τις 11 το πρωί.

Οι NEW ORDER και οι τεχνικοί τους ήταν εκεί. Είχαν ακούσει τον ήχο τις προηγούμενες μέρες και ξεκίνησαν ένα sound check που κράτησε επτά ώρες. Γυναίκα ηχολήπτης!

Τελικά, ο ήχος έγινε ότι καλύτερο είχα ακούσει ποτέ στο παρελθόν ή έχω ακούσει στο μέλλον. Όμως, οι έλληνες τεχνικοί του « Audio Sound », είχαν βαρεθεί και έπαιζαν μπάλα στο τεραίν του γηπέδου. Κανείς δεν θέλησε να «κλέψει» ένα μυστικό από τους έμπειρους εγγλέζους! Κατάλαβα πολλά εκείνη την μέρα για την ελληνική ανευθυνότητα, τον Ελληνικό ζαμανφουτισμό και τις λεγόμενες «αρπαχτές» που θα βρίσκαμε συχνά μπροστά μας τα επόμενα χρόνια.

Ξεκίνησαν λοιπόν αυτή την τρίτη και τελευταία βραδιά, οι '' F . M . Q '', απόγονοι των «Παρθενογέννεσις». Εκμεταλλευόμενοι τον καλό ήχο που είχαν φτιάξει οι εγγλέζοι, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και κατά τη γνώμη μου πέτυχαν να είναι η καλύτερη ελληνική συμμετοχή. Και οι New Order , η καλύτερη βρετανική συμμετοχή.

Χειρότερη στιγμή του τριημέρου, που δεν μπορώ να μην αναφέρω γιατί τη θυμάμαι πάντα, ήταν όταν ο τραγουδιστής των New Order , ψυχρός μάλλον αντικαταστάτης του θρυλικού ΙΑΝ KERTIS αφού έπαιξε «μελόντικα» σ' ένα τραγούδι, την εκσφενδόνισε στο κοινό, με αποτέλεσμα να τραυματίσει σοβαρά ένα παιδί. Δεν το συγχώρησα .

Το τριήμερο είχε ηχογραφηθεί και μεταδόθηκε ολόκληρο από το ραδιόφωνο, (εκπομπή Αιμίλιου Κατσούρη). Όταν άκουσα τα λάθη μας και τα φάλτσα του Ηλία, απογοητεύτηκα. Όμως , αυτή η ραδιοφωνική μετάδοση ενθουσίασε τον κόσμο και αποκτήσαμε διπλάσιους οπαδούς. Κατάλαβα έτσι πως ο κόσμος είχε μπουχτίσει πια με τα ίδια και τα ίδια καλά σερβιρισμένα. Προτιμούσε μια καινούρια μουσική και αισθητική άποψη που έλειπε, έστω και ερασιτεχνικά δοσμένη. Ο κόσμος διψούσε για κάτι καινούριο και το λάμβανε από εμάς. Αυτό ορκίστηκα να μην το ξεχάσω ποτέ και αυτό έσωσε το συγκρότημα πολλές φορές! Το πραγματικά καινούριο !

Ο καιρός έφευγε και έπρεπε να βρούμε εταιρία για το πρώτο μας L . P . '' A Body In A Snare '' θέλαμε αυτή τη φορά «μεγάλη» δισκογραφική εταιρία. Οι μικρές ανεξάρτητες είχαν γίνει πολύ αυστηρές και απαιτητικές. Ήθελαν τα πάντα και δεν παρείχαν τίποτα. Καμία σχέση με τη Αγγλία! Πήγαμε στο πρώτο ελληνικό Rock Festival νέων συγκροτημάτων στο club «ΚΥΤΤΑΡΟ».

Ο νικητής θα ηχογραφούσε L . P .! 'Ένα ακόμη L . P . θα είχε τις συμμετοχές των 10 πρώτων συγκροτημάτων. Κριτική επιτροπή γνωστοί δημοσιογράφοι και παλιότεροι μουσικοί. Συγκροτήματα : Poem , Square Roots , Metro Decay , Heaven & Hell , εμείς και πολλοί άλλοι .

Τριήμερο. E μείς παίζαμε την τελευταία μέρα. Τελευταίοι!! Ενώ ετοιμαζόμαστε να παίξουμε το πρώτο κομμάτι, πριν αρχίσουμε καν, τα μεγάφωνα κάλεσαν αυτούς από την κριτική επιτροπή που δεν ψήφισαν ακόμη να ψηφίσουν αμέσως!! Η γη χάθηκε κάτω από τα πόδια μας! Ώστε στημένα απροκάλυπτα τα αποτελέσματα! Έτρεξα, πήρα ένα μικρόφωνο και τους έβρισα όλους. Μετά το πέταξα κάτω! Ο Βασίλης, ο ηχολήπτης του Club , ήθελε να με δείρει! Ευτυχώς τη γλίτωσα.

Το σκάνδαλο δεν αναφέρθηκε πουθενά. Σε κανένα περιοδικό, καμιά εκπομπή. Το επόμενο τεύχος του Ποπ και Ροκ τότε, μας έθαψε! Δε θυμάμαι ποιος έγραφε. Νομίζω ο Μηλάτος που άλλοτε είχε να πει για μας πολύ καλά λόγια. «Οι MDS δεν δικαιολόγησαν τη φήμη τους. Οι αλλαγές του ντράμερ τίναξαν το αποτέλεσμα στον αέρα και ο μπασίστας ήταν έντονα βαμμένος στο πρόσωπο!» Τελικά κέρδισαν οι Poem ! Μείναμε εκτός δεκάδας.

Στη συνέχεια, στείλαμε μια κασέτα με το υλικό μας στην Columbia . Στο Θόδωρο Σαραντή. Μας πήρε τηλέφωνο και μας είπε πως θα πάμε στην Music Box ! Η μια εταιρία, αποφάσισε πως θα πάμε στην άλλη! Κουφό! Μας έστειλε λοιπόν στο διευθυντή της εταιρίας , Marten Gessar ! Την ώρα του ραντεβού ο υπεύθυνος της Music Βο x Πέτρος Καντιάνης ήταν στο Studio Master Sound και άκουγε τις ηχογραφήσεις μας που προορίζονταν παλιότερα για την Independent Sound ! Έδωσε το ok και υπογράψαμε! Η Music Box ήταν τότε μεγάλη εταιρία. Μας κέρασαν πορτοκαλάδες και σοκολατάκια μαργαρίτες! Αξέχαστο! Η εταιρία είχε ήδη τότε τους ''2002 GR '' με χρυσό δίσκο και υπέγραψε εμάς, τους ΜΩΒ και τους ΤΟΙΟΝ από Θεσσαλονίκη. Όλοι μας αγγλόφωνοι.

Η ηχογράφηση του " A BODY IN A SNARE '', κράτησε 35 ώρες! Το καλύτερο αποτέλεσμα σε ελάχιστο χρόνο! Αν αναλογιστεί κανείς πως οι τελευταίοι Ελληνόφωνοι δίσκοι μας, χρειάστηκαν πάνω από 450 ώρες ο καθένας για να ολοκληρωθούν στο studio . Πρωτεργάτης του καλού αποτελέσματος στο « A Body in a snare » ο ηχολήπτης Βασίλης Γεωργόπουλος.

Ο δίσκος κυκλοφόρησε 13/01/1983. Ημέρα της πρώτης υποτίμησης της δραχμής. Για μας λειτούργησε καλά! Ότι ανάποδο για τους άλλους, βόλευε εμάς! R ' N ' R ρε παιδί μου!

Πάμε τώρα στη Πλάκα και στο Live Rock Club «ΣΟΦΙΤΑ». Από το 1980 μέχρι το 1983 περίπου, η περιοχή της Πλάκας, ήταν το άντρο των ελληνικών συγκροτημάτων. Tiffany ' s , MEKKA , Σοφίτα, Skylamb , ΛΗΔΡΑ, όλα «λαϊβάδικα» με συγκροτήματα κάθε μέρα! Ερμής. Αρετούσα, Mad Club , καλή μουσική και όλη η Πλάκα γεμάτη από Rockers , punks , φρικιά, ιδέες, βιβλία κινήματα. Ζωντανή περιοχή, μέχρι που οι Τρίτσης-Μέλινα, αποφάσισαν να γίνει η Πλάκα η σημερινή αδιάφορη «τουριστική» περιοχή. Το κράτος ανέλαβε την υλοποίηση του φρικτού σχεδίου των παραπάνω. Ο κόσμος για άλλη μια φορά δεν κατάλαβε τίποτα! Είναι ηλίθιος ο μέσος άνθρωπος; Άσε , άσε δεν ξέρω!

Η Σοφίτα φτιάχτηκε από τον ηρωικό Ηρακλή Τριανταφυλλίδη. Τραγουδιστή, συνθέτη και στιχουργό του σχήματος ''Ηρακλής και Λερναία Ύδρα'' (ένα κεφάλι κόβεις, δύο φυτρώνουν). Έτσι είναι και το ροκ. Εκεί την πατάνε οι κάθε λογής θεωρητικοί, αυτό δεν μπορούν να το εξηγήσουν. Αν ψάξουμε λίγο ακόμη θα βρούμε τον Ηρακλή Τριανταφυλλίδη πίσω από κάθε μουσικό συνδικαλιστικό κίνημα, πίσω από μη κερδοσκοπικές εταιρείες για τη διάδοση των νέων μουσικών ρευμάτων, παρέα με τον Νικόλα Άσημο, τον Λήτη κλπ.

Η Σοφίτα φιλοξένησε όλα τα γκρουπ της εποχής. Για πρώτη φορά, πήγα εκεί παρέα με τον Άρη από τη «Γενιά του χάους».

Κατά καιρούς άκουσα εκεί τους REPORTERS , VILLA 21, YELL O YELL , ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ, ΕΧ HUMANS και πολλούς άλλους. Εμείς παίξαμε πολλές φορές. Η Σοφίτα είχε πάντα κόσμο. Καλό κόσμο, όπως τον βλέπω εγώ. Τα συγκροτήματα, ελεύθερα, παρουσίαζαν το έργο τους, σε ανθρώπους που καταλάβαιναν. Θυμάμαι οι αφίσες των συγκροτημάτων τότε, ήταν φωτοτυπίες. Αυτή τη «μόδα» την ξεκινήσαμε εμείς το 1981. Είχαμε ένα φωτοτυπημένο αφισάκι που είχε μία γυμνή γκόμενα και μία πειρατική σημαία που έγραφε Magic De Spell live punk sound !!!

Όταν ήρθε ο καιρός να κλείσει η αστυνομία τη Σοφίτα, λόγω νόμου Τρίτση, ο Ηρακλής , βγήκε στο δρόμο μαζί με άλλους ιδιοκτήτες και αγωνίστηκε. Μια μέρα όμως μου είπε: «τα μπουζούκια θα ξαναγυρίσουν στη Πλάκα, το Rock ΠΟΤΕ». Είχε τόσο δίκιο.

Άλλαξαν τα χρόνια το Rock σκορπίστηκε αλλού. Στο Χολαργό στο club ΧΥΜΑ του Βαγγέλη του Βέκιου, στον Πήγασο και στο ΑΝ CLUB στα Εξάρχεια. Ταυτόχρονα όμως, οι κλούβες των στρατευμάτων της αστυνομίας κύκλωσε τα Εξάρχεια για να διώξουν και πάλι από εκεί Rock , επανάσταση, ιδέες. Σχεδόν τα κατάφεραν ! Ο Ηρακλής, έφυγε, γύρισε στο Καματερό, έγινε Αντιδήμαρχος Πολιτιστικών. Μας έκανε μάλιστα και μία συναυλία μέσα στη δεκαετία του 90.

Να ναι καλά όπου και αν βρίσκεται και να ξέρει πως υπάρχουν άνθρωποι, λίγοι, που δεν ξεχνάνε.

 ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ : Απόηχος 1ου L . P ., Ετοιμασία για το 2ο L . P . « KISS THE MIRROR ». Πρώτη επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη. Συναυλίες στα θέατρα ΔΙΑΝΑ, ΑΚΑΔΗΜΟΣ, μεγάλες αφισοκολλήσεις!!!